İyi Olmanın Kısır Döngüsü

Sıradan olmak, iyi bir insan olmak sanılıyor
İyi bir insan olmak, her şeye evet demek olarak addediliyor
Her şeye evet demek, uyum
Uyum, kıyafet seçimlerine indirgeniyor
Kıyafet seçimleri, bencillikle eşit tutuluyor
Bencillik, insanlara hayır demek zannediliyor
İnsanlara hayır demek, kötü bir insan olmak
Kötü bir insan olmaksa, farklı biri olmakla eşdeğer anılıyor
Farklı biri olmak, ahlaksız olmakla bir tutuluyor
Ahlaksız olmak, şeffaf olmakla karıştırılıyor
Şeffaf olmak, aptal olmanın bir ön kabulü;
Aptal olmak da, iyi bir insan olmak olmuş.

Benim hâlâ umudum var.

Geçen hafta bir tribünde “biraz müsaade eder misin” diyemediğimi yazmıştım: Ne İnsanlarla, Ne Onlarsız.

Hayır demenin bedelini daha önce yakın ilişkiler üzerinden de konuşmuştum: İlişkilerde Sınır Koyamamak: Otel Lobisi Sendromu.

Siz bu zincirin hangi halkasında takılı kaldınız?

Bir not: Önümüzdeki aylarda küçük bir grup çalışması hazırlıyorum. Konusu bu zincirin ta kendisi: evde konuşulmayan şeyler, susarak kurulan mesafeler, her şeye “olur, tamam” deyip sonra içerlemek. Tanıdık geliyorsa, 20 dakikalık ücretsiz bir görüşme için yazabilirsiniz: [email protected]

Bu yazı, haftalık bültenim Bağlar ve Kopuşlar’ın 18. sayısıdır. Pazar sabahları yazıyorum.
Bültene abone ol

Bültenin diğer sayıları: Ne İnsanlarla, Ne Onlarsız · Tüm sayılar →

P.S. Yetişkin birey ve çift danışmanlığı yapıyorum. Online veya İzmir’de yüz yüze. Bir ihtimal diye paylaşıyorum: umutcanakova.com/hizmetler