Eşimle aynı evde konuşmuyoruz…Seanslarda çokça duyduğum bir cümle bu. Biz büyük kavgalar ilişkileri bitiriyor sanıyoruz ama yan yana otururken yaşanan o buz gibi sessizlik en yıkıcı olanı. Çünkü kavga temastır; bu sessizlikler ise kopuş..
2009 yılının Facebook’unu hatırlayın. Henüz her şeyin bu kadar karmaşık olmadığı, sosyal…
Bir cümlenin başı “Ben aslında kötü biri değilim…” veya “Aslında niyetim kötü…
Gece saat 3… Evde dondurucu, ağır bir sessizlik cezası hakim. Haklı olduğunuzu bile bile, sırf aranızdaki o görünmez duvar yıkılsın diye gidip partnerinizden özür dilediğiniz o ana gidelim.
Evim güzel evim hissini hepimiz biliriz. Bu his evimizin kapısını kapattığımız ilk anda dolar içimize. Kapı, sınırdır. Derimiz gibi. Peki, bazı insanlar yaz kış evlerinin kapısını neden hiç kapatmaz?
İlişkilerde beklentiler ve hayal kırıklığı üzerine bir modern bekletme hikayesi. Bağlar ve…
Birbirimizi şöyle duvardan duvara çarpamadığımız bir seksin sorumlusu akıllı telefonlar değil.
Neden böyle oluyor? Göz göze gelmeyi diyorum. Yüz yüze bakmayı. Neden insanlar, özellikle çiftler, birbirlerinin gözlerine bakmaktan imtina ediyor? Teknoloji mi çiftleri birbirinden koparıyor, yoksa duygusal kopuşların sığınağı ekranlarımız mı?