Neden Susuyoruz? İlişkileri Sessizce Bitiren Şey
Bu yazı Bağlar ve Kopuşlar bülteninin 14. sayısıdır. Her pazar sabahı e-posta…

Bu yazı Bağlar ve Kopuşlar bülteninin 14. sayısıdır. Her pazar sabahı e-posta…

Eşimle aynı evde konuşmuyoruz…Seanslarda çokça duyduğum bir cümle bu. Biz büyük kavgalar ilişkileri bitiriyor sanıyoruz ama yan yana otururken yaşanan o buz gibi sessizlik en yıkıcı olanı. Çünkü kavga temastır; bu sessizlikler ise kopuş..

2009 yılının Facebook’unu hatırlayın. Henüz her şeyin bu kadar karmaşık olmadığı, sosyal…

Akıllı telefonlar ilişkileri gerçekten bozar mı, yoksa biz çoktan bozulan ilişkilerimizden kaçmak için mi ekranlara sığınıyoruz? Bu bölümde, Uzman Psikolog Umutcan Akova’nın yüksek lisans tezinden yola çıkarak “Kendini Seçme Hipotezi”ni ve dijital duvarlarımızı inceliyoruz.

Evim güzel evim hissini hepimiz biliriz. Bu his evimizin kapısını kapattığımız ilk anda dolar içimize. Kapı, sınırdır. Derimiz gibi. Peki, bazı insanlar yaz kış evlerinin kapısını neden hiç kapatmaz?

Birbirimizi şöyle duvardan duvara çarpamadığımız bir seksin sorumlusu akıllı telefonlar değil.

‘’No plan is my plan.’’
Koreli Airbnb misafirimin bana söylediği bu cümle öyle yüzüme vuruyor ki bazen. Bu sabah da böyle oldu işte.

Neden böyle oluyor? Göz göze gelmeyi diyorum. Yüz yüze bakmayı. Neden insanlar, özellikle çiftler, birbirlerinin gözlerine bakmaktan imtina ediyor? Teknoloji mi çiftleri birbirinden koparıyor, yoksa duygusal kopuşların sığınağı ekranlarımız mı?